Wat maakt afrohaar volgens jou zo anders dan andere haartypes, en waarom vraagt het specifieke kennis?

Anaïs:
Wat afrohaar zo anders maakt, is dat het uit heel veel verschillende structuren bestaat. Niet al het afrohaar is hetzelfde. Je hebt echt een enorme variatie. Bij Europees haar heb je natuurlijk ook verschillende types, zoals stijl, golvend en krullend haar, maar bij afrohaar zit het verschil veel dieper in de structuur.

De ene persoon heeft haar dat heel strak gekruld is en enorm krimpt wanneer het nat wordt, terwijl je het bij iemand anders juist ver kunt uitrekken. Ik heb bijvoorbeeld heel ander haar dan mijn zusje. Dat betekent ook dat elk type afrohaar een andere verzorging en behandeling nodig heeft. En ik denk dat dát het grootste verschil is.

In hoeverre heb je vanuit jouw ervaring in producties gemerkt dat de zorg voor dit haartype tekortschiet?

Anaïs:
Ja, dat heb ik heel vaak meegemaakt. Bij verschillende producties waar make-up- en stylingteams aanwezig waren, zag ik regelmatig dat deelnemers met afrohaar hun eigen hair stylist of make-up artist meenamen. Vooral vrouwen zeiden dan: “Ik maak liever gebruik van mijn eigen kapper en/of make-up artist.”

Dat komt omdat mensen vaak niet weten hoe ze met afrohaar moeten omgaan. Ze hebben liever iemand die ze vertrouwen en waarvan ze weten dat hun haar goed wordt gedaan. Ik heb ook meegemaakt dat deelnemers expliciet vroegen wie hun hair stylist zou zijn, omdat ze zekerheid wilden.

Aan de andere kant hoor je ook wel eens make-up artists of hairstylists zeggen: "Oh, zij heeft afrohaar? Dat is geen probleem, ik heb dat al eens gedaan.” Maar één keer met afrohaar hebben gewerkt, betekent niet dat je met elk type afrohaar kunt omgaan. Elk hoofd haar is anders.

Ik las ooit een artikel over een Australisch model dat op een catwalk moest lopen, terwijl het hele team niet wist wat ze met haar haar moesten doen. Ze moest het uiteindelijk zelf doen. Dat vind ik schrijnend. Het wordt nog steeds als uitzondering gezien. Ik vraag me af waarom afrohaar niet standaard wordt meegenomen in kappersopleidingen. Dan zou het ook niet steeds als iets bijzonders of lastigs worden benaderd.

Wat betekent afrohaar voor jou in relatie tot identiteit en cultuur?

Anaïs:
Ik denk dat haar in het algemeen een groot onderdeel is van iemands identiteit, ongeacht haartype. Mensen die door ziekte hun haar verliezen, voelen vaak ook dat ze een deel van hun identiteit kwijtraken. En mensen die hun haar bijvoorbeeld blauw verven, doen dat omdat het iets over hen zegt.

Voor afrohaar geldt dat net zo, maar wat het extra bijzonder maakt, is hoeveel je ermee kunt. Je kunt het vlechten, er locs van maken en cornrows dragen. Er zijn zoveel mogelijkheden. Die veelzijdigheid maakt het een krachtige vorm van culturele expressie. Afrohaar is voor mij cultuur en identiteit.

Hoe komt het dat specialisten in afrohaar vaak onder de radar blijven?

Anaïs:
Ik denk dat er niet actief genoeg naar hen wordt gezocht. Veel afrohaarspecialisten werken onafhankelijk en sluiten zich niet aan bij traditionele kapperszaken. Ze presenteren zich anders dan de salons die je in elke winkelstraat ziet, namelijk vooral online. Maar doordat het aanbod via sociale media zo groot en verspreid is, zie je door de bomen het bos niet meer.

Daardoor blijven ze minder zichtbaar. Het traditionele systeem, ook binnen media en producties, zoekt niet voldoende buiten de bekende structuren. En juist daar zitten veel experts in afrohaar.

Wat doet dit emotioneel met mensen die jij hebt gesproken of waarvan je verhalen hebt gehoord?

Anaïs:
Vooral frustratie. Mensen met afrohaar weten dat er specialisten zijn, ze hebben die vaak zelf gevonden. Het probleem is dus niet dat hun haar onmogelijk is. Het probleem is dat het huidige haarzorg systeem binnen mediaproducties er niet mee om kunnen gaan.

Die frustratie zit hem in het feit dat de kennis er wel is, maar niet op de plekken waar die nodig is. Met name in traditionele kapperszaken en in de televisiewereld ontbreekt die kennis vaak nog.

Als je optimistisch vooruitkijkt: wat hoop je dat er over een paar jaar is veranderd?

Anaïs:
Ik hoop dat afrohaar niet langer wordt gezien als een apart of bijzonder geval. Dat iedereen in het vak ermee wordt geschoold en dat het vanzelfsprekend wordt.

Dat make-up- en hairstylingteams bij producties beschikken over de juiste kennis, of in ieder geval weten waar ze die kunnen vinden. Iedereen verdient een mooi kapsel. En ik hoop dat mensen met afrohaar die aan programma’s meedoen, in de toekomst niet meer hoeven te twijfelen of mensen de expertise hebben.

Zolang afrohaar nog wordt gezien als een uitzondering in plaats van een vanzelfsprekendheid, ligt het probleem niet bij het haar, maar bij het systeem dat moet leren meebewegen.